Selecteer een pagina

Ik weet niet meer hoe oud ik was, maar ik weet nog goed dat ik @iceman_hof op tv zag. Volgens mij was dat het moment dat hij de Mount Everest aan het beklimmen was in korte broek. Op dat moment had ik 2 gedachten.

  1. ‘Die man is knettergek’
  2. ‘Die man heeft echt een mega sterke wilskracht, ooit wil ik dat ook in zo’n ijsbad zitten’.

 

Het leek me namelijk een fantastisch gevoel als je gewoon ‘relaxed’ in een ijsbad kan zitten. Volgens mij zijn er dan niet heel veel situaties meer die je werkelijk stress bezorgen.

Toen ik @verie.nl ‘ontmoette’ op instagram, wist ik het zeker. Op een dag zit ik bij haar in haar ijsbad.

 

Afgelopen zaterdag was het zo ver. Ik moet toegeven dat ik vrijdag mijzelf meerdere keren heb afgevraagd ‘waarom wilde ik dit ook al weer?’. Maar al gauw wist ik weer wat mijn motivatie was om WEL te gaan.

Dit ijsbad was intens. Het was super koud, duhh. En ik moet toegeven dat ik echt wel een beetje teleurgesteld was in mijn eigen kunnen. Het water is zo’n 2 graden boven nul en je kunt je primaire reactie gewoon niet verbergen. Je kunt jezelf niet groot houden, je kunt je tranen, je lach, je reactie niet tegenhouden. Je masker valt sowieso af.

In een koude zee zwemmen, vind ik heerlijk. Onder een koude douche (af)douchen, vind ik ook niet heel erg. Maar dit, dit ijsbad, was koud. Veel kouder dan ik had verwacht. Veel kouder dan ik ooit heb gevoeld.

Ik ging heel hoog ademen en voelde voor een moment steken in mijn hoofd. Ik moest me echt heel goed focussen op mijn adem.

Daarna opwarmen in de sauna.

 

En één ding wist ik heel zeker, ik wilde er sowieso nog een tweede keer in. Ik wist nu wat ik moest verwachten, dus de tweede keer zou sowieso veel ‘fijner’ zijn.

Maar daar stond ik dan, met mijn benen in het letterlijke ijskoude water. ‘Ik weet niet of ik het kan’, zei ik tegen Verie. ‘Ik weet dat je het kunt, maar je hoeft het niet te doen’, zei ze liefdevol en zonder oordeel.

Ik ging ‘naar binnen’, ik ging voelen. Ik maakte het stil in mijzelf. Mijn benen deden pijn van de kou en ik wist dat ik die pijn kon doorstaan. En toch voelde ik ‘dan laat ik het voor nu hierbij’.

Als ik namelijk de tweede keer mezelf opnieuw zou onderdompelen, zou ik het op wilskracht hebben gedaan. En dat was wat ik juist niet wilde. Ik wilde juist niet met mijn hoofd beslissen ‘ik kan dit, dus ik ga ervoor’.

Ik wilde het vanuit mijn Innerlijke Motivatie doen. Vanuit mijn gevoel, mijn hart en mijn intuïtie.

 

Ik stelde mezelf twee vragen:

  1. De vraag die ik mijzelf stelde was, word ik blij van een tweede keer mezelf onderdompelen in het ijswater?’ – en het innerlijke antwoord was op dat moment ‘nee’. 
  1. Hoort het op wilskracht voor de tweede keer onderdompelen in het ijsbad, bij mijn intentie en bij mijn ‘nieuwe leven’? – en het innerlijke antwoord was op dat moment ‘nee’.

 

Ik zei tegen Verie: ‘dan laat ik het voor nu hierbij’. En stapte uit het ijsbad.

Kwamen er toen allerlei stemmetjes naar boven? – yes, zeker weten.

Je hebt gefaald, waarom heb je niet doorgezet, je bent minder dan de rest want die gaan wel voor de tweede keer in het ijsbad.

Ik heb ze allemaal gehoord en allemaal heb ik ze geantwoord ‘en toch was dit de enige juiste beslissing.’

 

En dat is waar Zelfbewust Opvoeden in de kern overgaat. Natuurlijk kunnen we huilen en de tranen gewoon laten stoppen. Alleen als de tranen stoppen, is daar niet de emotie en het gevoel mee weg. Door emoties concreet te benoemen, krijgen ze erkenning en dan kan het ook losgelaten worden. 

Op het moment dat de emotie losgelaten is, kunnen we gaan ervaren ‘word ik blij van dit gevoel of word ik er niet blij van?’. Als we er blij van worden, ga er dan alsjeblieft mee door. Want het brengt jou meer geluk, het zal jou naar een hogere frequentie brengen in energie en daarmee zal de wereld ook een hogere energie frequentie krijgen. En met die hogere energie, kunnen we nog zelfbewuster worden, nog meer (opnieuw) verbinding maken met het Universum. Een samenvloeiing van de fysieke wereld en de niet fysieke wereld.

Als we er niet blij van worden, dan weten we dat we iets anders te doen hebben en een andere keuze mogen maken. Door te weten en te voelen wat je niet wil, weet je ook wat je WEL wil.

 

Mijn intentie tijdens de Ice Queen Sessie bij Verie, was om alles los te laten wat mij niet meer diende. Dat betekent dus volledig gaan voor wat ik WEL wil, maar om te ‘weten’ wat ik WEL wil moet ik kunnen voelen. Moet ik kunnen voelen welke emoties er allemaal zijn, welke mij blij maken en welke mij niet blij maken. En moet ik heel snel bij mijn gevoelens kunnen om per situatie te kunnen voelen of het mij blij maakt of niet.

Zelfbewust Opvoeden helpt je daar bij, zowel de erkenning voor de gevoelens van jou als moeder als voor je kindje.

Ik voel me zo ontzettend dankbaar voor deze mooie inzichten tijdens het ijsbad, dat ik zo goed het verschil kon voelen tussen op wilskracht een keuze maken en op Innerlijke Motivatie en wat het met mij deed in energie en geluksgevoel.